Stanowisko archeologiczne w Neapolis

Stanowisko archeologiczne Neapolis leży na tunezyjskim wybrzeżu. Znajduje się dwa kilometry na południowy zachód od centrum Nabeul. Neapolis jest jednym z nielicznych miast Maghrebu o greckiej nazwie. Tukidydes wspomina je już w V wieku p.n.e. Jest najstarszym miastem wymienianym po Kartaginie. Te same teksty potwierdzają jego znaczenie w okresie punickim. Lucjusz Kalpurniusz Pizon zniszczył je w 148 roku p.n.e.

Cezar lub August wynieśli miasto do rangi kolonii. Pewne inskrypcje nadal świadczą o jego dobrobycie gospodarczym aż do V wieku. Najnowsze dane o mieście dotyczą biskupów aż do 646 roku.

Stanowisko archeologiczne Neapolis, produkcja garum i starożytne pozostałości

Ten dobrobyt gospodarczy opierał się głównie na produkcji garum. Rzymianie bardzo cenili tę przyprawę wytwarzaną z ryb. W lipcu 365 roku silne trzęsienie ziemi nawiedziło miasto. Spowodowało falę pływową, która zalała całą część miasta. W 2017 roku włosko-tunezyjska misja archeologiczna odkryła pozostałości (około dwudziestu hektarów).

Pierwsze wykopaliska w 1965 roku ujawniły kompleks przemysłowy z epoki rzymskiej. Kompleks ten produkował garum. Archeolodzy odkryli również strefę mieszkalną z domami wyłożonymi wspaniałymi mozaikami. Niektóre mozaiki pozostają na miejscu. Inne są wystawione w muzeum w Nabeul.

Program ulepszania stanowiska miał miejsce w latach 1996-2002. Zrealizował go Narodowy Instytut Dziedzictwa oraz Agencja Ulepszania Dziedzictwa i Promocji Kultury. Agencja przywróciła układ murów. Pracownicy przykryli również portyki galerii basenów solnych. Ponadto naprawili nawierzchnię decumanusa. Wreszcie otworzyli nową salę w muzeum w Nabeul poświęconą stanowisku.