Miasto Soliman

Miasto Soliman to nadmorskie miasto w Tunezji. Znane jest również jako Slimane. Miasto leży przy południowo-zachodnim wejściu do Cap Bon. Znajduje się na południowy wschód od Tunisu. Ponadto Soliman należy do gubernatorstwa Nabeul. Służy jako siedziba delegacji. Przez lata miasto stale się rozwijało. W 2006 roku liczyło 41 846 mieszkańców. Do 2014 roku gmina liczyła 37 749 mieszkańców.

Położone w sercu żyznej równiny miasto stało się ważnym centrum handlowym. W związku z tym koncentruje się na sprzedaży produktów rolnych. Pochodzą one z okolicznych terenów wiejskich. Ponadto Soliman może poszczycić się dużym obszarem przemysłowym. Obejmuje on fabryki konstrukcji mechanicznych. Fabryki te produkują urządzenia motoryzacyjne. Wraz z postępującą urbanizacją Soliman stopniowo staje się przedmieściem Tunisu.

Piękna plaża rozciąga się na pięć kilometrów na północny zachód. Leży u dna Zatoki Tunezyjskiej. Ta plaża oferuje miejsce do relaksu. Dodatkowo oferuje oszałamiający panoramiczny widok na okolicę.

3 stycznia 2007 roku Soliman trafił na pierwsze strony gazet. Doszło do śmiertelnej wymiany ognia. Miała miejsce między tunezyjskimi siłami porządkowymi a podejrzanymi islamistycznymi terrorystami. To wydarzenie rzeczywiście zaznaczyło znaczący moment we współczesnej historii miasta.

Dziedzictwo osmańskie, andaluzyjskie i architektoniczne

Historyczne znaczenie Solimanu sięga XVI wieku. Osiedlili się tutaj tureccy żołnierze z Imperium Osmańskiego. Co ciekawe, nazwa miasta pochodzi od tureckiego właściciela ziemskiego. Posiadał on rozległe gospodarstwo rolne w tym regionie. W XVII wieku nastąpiła kolejna fala wzrostu. Przybyły populacje morysków po wypędzeniu z Andaluzji.

Soliman zachował wiele śladów swojego andaluzyjskiego dziedzictwa. Na przykład widać to w układzie i architekturze miasta. Historyczne centrum ma sieć wąskich uliczek. Przecinają się one prostopadle. Ten projekt odzwierciedla wpływy andaluzyjskie. Zazwyczaj domy są małe i mają centralny patio. Drzewo często zacienia patio. Każdy dom obejmuje przestrzeń mieszkalną (dar), strefę usługową (douira) i stajnię (makhzen). Zamożniejsze rodziny dodawały dodatkowe piętro. Wiele budynków ma ozdobne, malowane drzwi drewniane. Bielone domy mają czasami zielone dachy z dachówki. W rezultacie nadaje to miastu charakterystyczny wygląd.

Dwa meczety odzwierciedlają bogatą historię kulturową miasta. Pierwszy kieruje się obrządkiem malikickim. Jego minaret ma kwadratową podstawę. Drugi kieruje się obrządkiem hanafickim. Turcy wprowadzili ten obrządek. Jego minaret jest ośmiokątny. Razem te meczety symbolizują mieszanie wpływów. W konsekwencji tradycje osmańskie i andaluzyjskie ukształtowały wyjątkową tożsamość Solimanu.