Berberska wioska Douiret

Berberska wioska Douiret leży w południowo-wschodniej Tunezji, około 20 kilometrów od Tataouine. Składa się z dwóch odrębnych części: starej wioski z domostwami wykutymi w wzgórzach i nowej wioski na zboczu. Stara wioska obejmuje małe domostwa zwane ghiren (liczba mnoga od ghar, oznaczającego jaskinię). Lokalne rodziny nadały tym domom nazwy od swoich właścicieli. W 2008 roku tylko dwie rodziny mieszkały na stałe w starej wiosce. Wioska została w dużej mierze opuszczona od 1974 roku. Dziś nie ma już pól, a rynny odprowadzające wodę deszczową już nie działają.

Ksar Douiret odegrał kluczową rolę dla społeczności berberyjskiej. Pozwolił im przetrwać, jednocześnie nawiązując relacje ochronne i klienckie z grupami arabskimi. Grupy te przybyły w XI wieku podczas inwazji hilalijskich. Berberowie zbudowali ksar na szczycie góry, aby służył kilku celom. Militarnie ksar chronił wioskę jako schronienie przed wrogami. Jego lokalizacja zapewnia przegląd okolicy i jest trudno dostępna. Ekonomicznie ksar służył jako wspólny spichlerz. Przechowywał plony (pszenicę, daktyle, oliwę z oliwek) podczas lat suszy. Ghorfy (komory magazynowe) przechowywały te zapasy. Małe nisze między sklepieniami umożliwiały ukrywanie cennych przedmiotów. Społecznie ksar był miejscem spotkań mieszkańców.

Berberska wioska Douiret : Mieszkańcy i tradycje

Douiret była pierwotnie zamieszkiwana przez wiejskie społeczeństwo górskie znane jako Jbaliya (ludzie gór). Budowali ufortyfikowane wioski zwane ksour. Dziś mieszkańcy nowej wioski mówią głównie w języku arabskim tunezyjskim, z regionalnymi odmianami specyficznymi dla południa. Niektórzy nadal mówią po berberyjsku (Chelha). W związku z tym wioska zachowuje bogate dziedzictwo językowe i kulturowe. Ostatecznie berberska wioska Douiret oferuje niezapomnianą podróż do berberyjskiego dziedzictwa i historii Tunezji.